Kaixo, egun on guztioi eta astearte on, Frantziako Iraultzaren 237. urteurrena. Frantzia, frantziar kultura eta literatura miresten ditut, baina espero dut gaur arratsaldean Espainiaren aurkako partida galtzea. Eta frantziarrek irabazten badute, berdin maitatuko ditut (nire etsipena gainditzen dudanean, noski...). Baina jarrai dezagun gaurko blogeko sarrerekin. Kondairak dio autonomoak ez direla gaixotzen, dio Llucia Ramis idazleak gaurko gaian, ezta soldatapeko langileak ere, sarean dabiltzan marrazki bizidunetako batek dioen bezala, hiltzen badira, hamabost eguneko aurrerapenarekin abisatu behar baitute; Feijóo pobrea, komisiopean ergel bihurtzen dute eta ez da dagoeneko baino okerrago ateratzen... Nolanahi ere, bere boto-emaileen esku dago beraren antzekoak izan nahi duten, esaerak dioen bezala, maitasun lana ez da zama. Gaurko poema Idea Vilariño (1920-2009) poeta uruguaitarrarena da. "Biluziktasun osoa" izenburua du eta lerro hauekin hasten da: Orain biluziktasun osoan/prozesu, formula eta metodoen gabezia bitxian/lorez lore,/izatez izate,/baita ezagutzarekin ere/eta isiltasunean eta objekturik gabe erortzean. Gaurko blogaren artxiboan dagoen poema Arendtek idatzi zuen uztailaren 14an, duela hamazazpi urte, eta honela dio: Ez diot inolako panegirikorik eskainiko Frantziako Iraultzari, zeinaren hasiera gogoratzen dugun gaur, duela 220 urte, Ancien Régime-ri amaiera eman ziona. Badakit bakarrik bere "Askatasuna, Berdintasuna, Anaitasuna" leloak milaka pertsonen bihotzak argitu eta piztu dituela, mendeetako zapalkuntzaren erredentzioa ikusi baitute bertan. Eta eguneko marrazki bizidun umoretsuen ondoren, kafea hartzen ari garen bitartean, Manuel Vicent idazleak dio auzoko tribu bat erasotzea eta emakumeak bahitzea historiaurrean behin eta berriz errepikatu den gertaera dela; Gizaki primitiboak jadanik sentitu zuen odol berria sartzeko beharra tribuaren indar genetikoa mantentzeko, sena hutsez uste baitzuen endogamia endemikoa zela gaixotasun ikaragarri askoren kausa, eta ekintza hau, hasieran oso bortitza izango zena, munduko mitologiaren parte bihurtu zen. Baina Alderdi Popularra (PP) ez da horrelako gauzekin harritzen: azken finean, ez dute irakurtzen... Eta arratsaldeko zutabean, Elvira Lindo idazleak adierazi zuen joan den maiatzean Chicagon Obamaren Liburutegi Presidenzialaren inaugurazioa ikusteak, Amerikako presidente ohi bizi guztiekin eta haien emazte distiratsuekin (Bush aitona maitagarri bihurtuaren eta Michelle beti oparoaren arteko maitasun keinuak bereziki deigarriak ziren), galdetu zidala zer sentitu ote zuen gonbidatu ez zuten eta Etxe Zurian ipuinetako errege bidegabe eta hondatu horietako bat bezala bizi den pertsona horrek irudi hauek ikustean. Edo agian Miamin zegoen, sutan, txio batean esanez zentroa zabortegi bat baino ez dela eta Trump Center bat eraikiko zuela beretzat, merkataritza-gune erraldoi bat eta ur-parke bat ere izango zituena. Azkenik, beti bezala, blogaren egileak egunero gau oneko desioak bidaltzen dizkie bere irakurleei, Zortearen jainkosaren eta Patu onberaren onena opa dizuelako. Egun ona izan. Espero dut gaurko mezuak interesgarriak iruditzea. Tamaragua, lagunak. HArendt
ENTRADA NÚM. 11090
No hay comentarios:
Publicar un comentario