Ola, bos días a todos e feliz venres, 17 de xullo de 2026. Hoxe non falo de fútbol, é hora dun descanso. Vémonos o domingo… Imos coas entradas do blog de hoxe. Non houbo día que a néboa non volvese, nin noite que non escoitase os berros do abismo. De tanto sufrimento, como case todos os da súa xeración, deixou de soñar. Polo menos podía escribir. «As guerras dos nosos antepasados son cada vez máis frecuentes», afirmaba Miguel Delibes en 1975, que aínda non puidera liberarse dese lastre. Tampouco os meus pais, a seguinte xeración, nada na periferia do conflito. Herdaron o silencio como a súa marca e estigma máis visible. Por moito que mirasen ao ceo, os corpos dos seus fillos desnutridos permanecían enraizados na terra. «Tivemos que esquecer, vivir aferrados ao presente porque a guerra civil podía volver ou continuar, quen sabe…», escribe o historiador Gutmaro Gómez Bravo na entrada de hoxe. O poema do día, como se esperaba, titúlase «Reflexións durante un ataque aéreo», do poeta británico Stephen Spender, e comeza con estas liñas: «Claro, trátase de colocarme/fóra do alcance normal/das chamadas estatísticas. Matan a cen/nos barrios periféricos. Ben, ben, seguirei». E o arquivo do blog, de xullo de 2017, foi escrito polo presidente do goberno do Principado de Asturias, Javier Fernández, quen dixo: «A solución ao desafío catalán só se conseguirá mediante a razón, a política e a dúbida. E se hai algo que lles falta aos separatistas é a dúbida. Tratar con xente que sempre está tan segura é moi problemático. Imposible, diría eu: "Gústame dubidar tanto como saber", dixo Dante Alighieri». E despois das viñetas humorísticas de hoxe, a escritora Imma Monsó dixo na publicación desta tarde: O fenómeno da intrusión no delicado campo da saúde mental encarna algunhas das tendencias máis preocupantes da posmodernidade: o auxe do negacionismo, as espiritualidades da Nova Era e un escurantismo renovado con ecos medievais entretecécense con anacos de psicoloxía rigorosa para dar lugar a formas de pensamento supostamente alternativas, cuxos sinais de identidade (oh, que coincidencia!) están relacionados coa lei do mínimo esforzo e a máxima audacia. Finalmente, como sempre, a autora do blog envía os seus desexos diarios de boas noites aos seus lectores, desexándolles todo o mellor da deusa da Fortuna e dos benévolos Destinos. Que teñades un bo día. Espero que as publicacións de hoxe vos resulten interesantes. Tamaragua, amigos. HArendt
ENTRADA NÚM. 11119
No hay comentarios:
Publicar un comentario