OLA, BOS DÍAS A TODOS E FELIZ VENRES, HOXE, 31 DE XULLO DE 2026, EN GALEGO

 

Ola, bos días a todos e feliz venres, hoxe, 31 de xullo de 2026, último día do mes. Nada novo que contar. Todo segue igual… Imos ás entradas do blog de hoxe. No tema de hoxe, a asesora editorial de La Vanguardia escribe o seguinte: Na miña xeración, aprendemos moi cedo que o fume nos impide ver a realidade; o que non sabiamos é que, ás veces, tamén nubra a mente. Isto podería deducirse de escoitar a Ester Muñoz, portavoz do PP, dicir que o cambio climático é un mantra repetido pola esquerda para evitar asumir responsabilidades ou responder pola mala xestión do goberno. Incluso cheguei a pensar que se inspirou en Miguel Bosé para a súa declaración, que segue estancado na teoría da Terra plana e continúa a difundir ideas semellantes. Mellor lle faría ler a Yuval Noah Harari, que canta peor que Bosé, pero ten a mente máis clara, cando advirte dun cataclismo se non se mobilizan recursos (por riba do 2% do PIB global) contra o cambio climático. Da portavoz do PP agardamos máis que dicir, como Bosé, que o cambio climático é un mantra, pero quizais sexa pedir demasiado... O poema do día, da poeta peruana Magda Portal (1900-1989), comeza con estes versos desgarradores: Ante a Vida recollo este berro angustiado,/onda ancha que rompe na/praia do meu corazón. O arquivo do blog é máis recente do habitual hoxe, de agosto de 2024. Foi escrito por Jordi Amata, quen defendía que o odio aos demais é un placebo contra o medo á incerteza, un investimento garantido e moi rendible para aumentar o número de seguidores nas redes sociais. Afirmaba que máis seguidores significan unha maior capacidade de viralidade e, polo tanto, coa mecánica actual de Twitter, máis cartos. Na sección de café de despois de xantar, a escritora Delia Rodríguez cóntanos o milagre da foto de Messi bañando a Yamal. Hai tres teorías sobre a foto: que foi unha simple coincidencia, que é a proba de que os grandes poderes ocultos teñen un plan e que foi un milagre. E na sección da tarde, Ignacio Martínez Mendizábal, profesor de Antropoloxía na Universidade de Alcalá e codirector dos xacementos arqueolóxicos de Atapuerca, entrevistado por Pedro Silverio, analiza como a investigación en Atapuerca arroxou luz sobre o que pensabamos que eran as nosas orixes como especie. E faino sabendo que debemos liberarnos de prexuízos á hora de interpretar os achados arqueolóxicos. E para rematar, como sempre, o autor do blog envía os seus desexos diarios de boas noites aos seus lectores, desexándolles todo o mellor da deusa da Fortuna e dos benévolos Destinos. Que teñades un bo día. Espero que as publicacións de hoxe vos resulten interesantes. Tamaragua, amigos. Vémonos de novo nun mes, se deus quere. HArendt