Ola, bos días de novo a todos e a todas, e feliz Luns de Pascua. Polo demais, sen novidades na fronte: Todo segue igual, ou mellor dito, vai a peor. A primeira entrada do blog de hoxe titúlase "Trump, Palabras e Cousas". É difícil ler a política internacional, comeza o filósofo Josep Ramoneda, cando o primeiro plano, onde adoitan aparecer os Estados Unidos, está ocupado por un personaxe delirante como Donald Trump, incapaz de soster un argumento ou definir unha estratexia, de xeito que nunca se sabe ata onde quere chegar, e moito menos como pretende chegar alí. Na segunda entrada, unha entrada de blog arquivada do 13 de novembro de 2019, titulada "A profesión máis antiga do mundo, ou case...", o editor Màrius Carol escribe sobre a última película de Woody Allen, *Un día chuvioso en Nova York*, na que Timothée Chalamet lle explica a Elle Fanning que o xornalismo non é a profesión máis antiga do mundo. En realidade, está a tentar explicar que contratou unha prostituta para que se fixese pasar pola súa moza para unha festa na casa dos seus pais, usando circunloquios para evitar referirse á prostituta polo seu nome. O poema do día, na terceira entrada, titúlase "Chegarán choivas suaves", escrito pola poeta estadounidense Sara Teasdale, e trata da triste banalidade da guerra. A cuarta parte, como sempre, son os debuxos animados de humor, e para rematar, como todos os días, o sabor do café da tarde e os especiais da noite, se é que os hai —e hainos, como bruxas nesta vella terra que é España. Tamaragua, amigos meus. Ata mañá se a sorte o permite. Sé feliz, prégocho: mereceso. Bicos. Quérote. HArendt
ENTRADA NÚM. 10178
No hay comentarios:
Publicar un comentario